Kwas foliowy (kwas pteroiloglutaminowy) nie występuje jako taki w żywności. Jego źródłem są natomiast foliany zawarte w wielu produktach żywnościowych. Organizm człowieka nie syntetyzuje kwasu foliowego, a uzyskuje go z folianów. Są to poliglutaminowe formy witaminy, które są przekształcane w górnym odcinku jelita cienkiego w monoglutaminy i w takiej postaci absorbowane. Przy czym absorpcja ta może być upośledzona przy niedoborach cynku.
Z badań przeprowadzonych w wielu krajach Europy i Ameryki Północnej wynika, że przeciętne dzienne spożycie folianów przez osoby dorosłe zamyka się w granicach 0,15—0,25 mg. Natomiast jako optymalną podaż proponuje się dawkę w granicach 0,6 do 0,8 mg. Wynika z tego, że aby osiągnąć to stężenie poprzez odpowiednią modyfikację diety, należałoby obecne spożycie produktów stanowiących źródło folianów zwiększyć około trzykrotnie, co jest trudne i mało realne. Dlatego też w krajach, w których rozważa się masową profilaktykę pierwotną występowania WCN, zaleca się uzupełnianie diety dodatkową dawką kwasu foliowego.
Stanowisko Zespołu Ekspertów w sprawie zapobiegania wadom wrodzonym cewy nerwowej u potomstwa poprzez stosowanie kwasu foliowego.