Kwas foliowy
a wady cewy nerwowej

Dość dawno podejrzewano, że jakość diety może odgrywać istotną rolę w powstawaniu WCN. Od 1964 r. rolę tę przypisuje się niedoborowi witamin grupy B, a w szczególności kwasu foliowego. W początkach lat osiemdziesiątych wykazano, że podawanie kwasu foliowego lub witamin grupy B kobietom w okresie przedkoncepcyjnym oraz w pierwszych tygodniach ciąży zmniejsza ryzyko wystąpienia WCN w rodzinach ryzyka genetycznego.

Pierwsze doniesienia oparte były na wynikach badań obserwacyjnych lub nierandomizowanych badaniach interwencyjnych. Wnioski z tych badań sugerowały ochronną rolę kwasu foliowego w zapobieganiu WCN, nie mogły jednak być uważane za rozstrzygające i ostateczne. Niepodważalnych dowodów dostarczyły dopiero precyzyjnie zaplanowane i rygorystycznie przeprowadzone interwencyjne badania randomizowane. Szczególną pozycję zajmują tutaj wieloośrodkowe badania sponsorowane przez British Medical Research Council. Wykazały one, że duże dawki kwasu foliowego (4,0 mg dziennie) spożywane przez kobiety, które urodziły w przeszłości dzieci dotknięte WCN, zmniejszają ryzyko urodzenia kolejnego dziecka z taką wadą o 70%.

Inne badania, którymi objęto kobiety nie obciążone zwiększonym ryzykiem genetycznym (nie urodziły poprzednio dzieci dotkniętych WCN), wykazały, że małe dawki (0,4 mg dziennie) podawane w okresie przedkoncepcyjnym i pierwszych tygodniach ciąży w podobnym stopniu redukują występowanie WCN u ich potomstwa.

Mechanizm ochronnego wpływu kwasu foliowego nie jest w pełni wyjaśniony. Dotychczasowe dowody wskazują na jego istotną rolę w metabolizmie DNA i RNA oraz w cyklu metabolicznym homocysteinowo–metioninowym.

Stanowisko Zespołu Ekspertów w sprawie zapobiegania wadom wrodzonym cewy nerwowej u potomstwa poprzez stosowanie kwasu foliowego.